Повик кон блискост

Опис

Ова дело ја прикажува љубовта како движење кон другиот. Лицето веќе не е затворено во себе — гестот на бакнеж и срцевидните форми го насочуваат чувството надвор, кон некој друг. Формата станува поизразена, поиндивидуализирана, со присуство на карактер и идентитет. Срцата се појавуваат како визуелни траги на емоцијата што се споделува. Ова е моментот кога внатрешната состојба се претвора во однос — кога чувството станува комуникација.